پرش به محتوا

آب

محلل (تحلیلگر) بهتر از آب؟ زلال تر از آب؟ نافذتر از آب؟

بایگانی

برچسب: غزل

به سوز و ناله و هجران، کجا بسر آمد؟!          کلاغ قصه ما بر زمین به “سر” آمد

چقدر پیر طریقم امید بی جا داشت!               که کاشت بذر حقیقت ولی چه بر آمد؟!

به آتشی که گرفت از جماعتی حسرت             چنان لبی بنهادم که جان به در آمد

میان هرمه ی سوزان و بستر بیمار               به هم زننده ی شعرم… بلی! پدر آمد

چو دید ابن ملولش به جام می مسرور             فکند طب و دوا “مولوی دگر آمد”

چه حاجتی به طبیب است و کیمیا دانان…؟              تبی که در پی لطفی به محتضر آمد

“دعای گوشه نشینان بلا بگرداند”             خلاف گفته ی حافظ بسی ضرر آمد..

زلف پریشان تو مر عمر مرا کاست        شیرین بود و مختصر این عیش چه زیباست

از محنت و اندوه نبردم چو نصیبی              چون سرو خرامان تو این بزم بیاراست

باکم نبود همهمه و ظلمت محشر            گر بشنوم از یار: بیا! راه از این جاست

یارب برسان مرغ سعادت به من این دم                یارب مددی مادر من حضرت زهراست

راکد تو پسندی بود این آب خروشان؟        باشد! بستان جان من این عبد محیاست!