منم آن خسته پلنگی که خسوفیده مهش            تویی آن آهوی وحشی که گرفتیم رهش

ماجرای تو و من قصه خونخوار شهی ست            که فنا کرده به یک لحظه تمام سپهش

مانده از غافله و بی سر و سامان چون باد                     راه بیهوده گرفتیم به شام سیهش

گرچه آخر نرسیدیم به آمال بلند                    لیک این کرده می ارزید به خبط و گنهش